Etxean eta bizirik nahi ditugu!!!!

Xabier Lopez Peña hil da

2013-03-30 Ha muerto el preso político Xabier Lopez Peña Desde la Asociación Etxerat, confirmamos la muerte de Xabier Lopez Peña. Según han informado sus familiares, ha fallecido a la 1:00 de la madrugada, y siguiendo la línea marcada desde su hospitalización de no comunicar nada a sus allegados, ha sido a las 13:00 horas, cuando han acudido a visitarle, cuando han conocido su fallecimiento. A la espera de mayor información y de los informes médicos pertinentes, Etxerat quiere denunciar el proceder, difícil de entender, que tanto desde la prisión de ´Fleury como desde el hospital Pitié-Salpêtrière de París han mantenido hacia familiares y allegados de Xabier Lopez Peña al silenciar en todo momento su estado, incluido su fallecimiento, y dificultar las visitas y el contacto Xabier.

Korrikan ere presoak eta iheslariak etxera!!

Gaur jendetza bildu da Ortuellan 197/2012 doktrinari ezetz esateko!!

Herrira destaca el amplio consenso existente en torno a la derogación de la doctrina 197/2006

Herrira ha destacado el amplio acuerdo social que existe en Euskal Herria en torno a la derogación de la doctrina 197/2006, a dos días de que la Gran Sala del Tribunal Europeo de Derechos Humanos aborde el caso de Inés del Río. 93 municipios vascos, el Parlamento de Gasteiz y las Juntas de Gipuzkoa han aprobado mociones en ese sentido. y los pronunciamientos también han llegado desde el ámbito jurídico. Nagore García y Fran Balda han dado a conocer los apoyos que ha recibido la postura favorable a la derogación de la sentencia 197/2006 que alarga la estancia en prisión, a dos días de la vista que tendrá lugar en la Gran Sala del Tribunal Europeo de Derechos Humanos, que estudiará la sentencia del TEDH contra el Estado español en el caso de Inés del Río. Los representantes de Herrira han destacado que de la ronda de contactos que han mantenido estos últimos meses concluyen que «se está fortaleciendo el consenso social» para superar la actual política penitenciaria, lo que se traduce en «nuevos y más amplios compromisos en cada vez más ámbitos sociales». Según los datos que han aportado, 93 municipios vascos, el Parlamento de Gasteiz y las Juntas Generales de Gipuzkoa –en Araba y Bizkaia se debate los días 25 y 27– han aprobado mociones por la derogación de la doctrina 197/2006, que han contado con el apoyo de electos de EH Bildu, PNV, Geroa Bai, I-E, Hamaika Bat e IU. El PSOE la ha apoyado en dos ocasiones. En el ámbito social y sindical se han llevado a cabo protestas sectoriales para reclamar la libertad de los prisioneros a los que se les ha aplicado esa medida, mientras que un amplio abanico de profesionales han participado en las charlas y mesas redondas que se han organizado en colegios de abogados, universidades y otros lugares, todo ello para trasladar a Europa el mensaje de que «la mayoría social vasca apoya la sentencia del TEDH y considera que su aplicación es necesaria para el proceso de resolución en marcha». Herrira también ha llevado ese mensaje directamente a una veintena de europarlamentarios de todos los grupos de la Eurocámara, así como a diversas organizaciones del ámbito de los derechos humanos. Los pronunciamientos en favor de la derogación de la citada doctrina también han llegado desde el ámbito jurídico, donde más de 200 profesionales del Derecho suscribieron un manifiesto contra la doctrina 197/2006. Además, el fiscal superior de la CAV, Javier Calparsoro; la presidenta de la Audiencia Provincial de Araba, Mercedes Guerrero; el asesor jurídico de la oficina del Ararteko, Rafael Sainz de Rozas y la jueza Garbiñe Biurrun son algunas de las voces que se han posiconado contra la citada sentencia. Balda y García han dado a conocer, asimismo, que la Comisión Internacional de Juristas (CIJ), con sede en Ginebra, va a intervenir en la vista del miércoles en la Gran Sala con una aportación escrita en la que concluye, tras analizar el caso de Inés del Río, que la doctrina 197/2006 viola los derechos de la presa tafallesa. Los miembros de Herrira han señalado que a pesar de la amplia mayoría social, política y sindical que en Euskal Herria pide la derogación de la doctrina, «todavía queda trabajo por delante», por lo que han hecho un llamamiento a secundar las movilizaciones organizadas para este miércoles en más de 60 localidades

Herrira urge a poner fin a la actual política carcelaria

El movimiento Herrira ha denunciado que el fallecimiento del preso enfermo Ángel Figueroa refleja «de forma desgarradora» la realidad de la actual política carcelaria y sus medidas de excepción, por lo que ha reclamado la necesidad de poner fin a estas prácticas de manera urgente En un comunicado, el movimiento Herrira ha mostrado sus condolencias a los familiares de Ángel Figueroa, quien se encontraba en prisión «atenuada» debido a su enfermedad, tras su fallecimiento. Herrira ha recordado que «numerosos expertos sanitarios» sitúan a la prisión «como foco de enfermedades» y han señalado que, «por desgracia, la sociedad vasca ha conocido ya demasiados casos con terribles consecuencias en este sentido». Por ello, ha reclamado la inmediata puesta en libertad de los presos gravemente enfermos «para poder tratar sus respectivas enfermedades en unas condiciones dignas y adecuadas». El caso de Figueroa, han explicado, resume «de forma desgarradora la realidad de la política carcelaria y sus políticas de excepción». Y es que, han apuntado, además de la enfermedad del preso algortarra, su abuela, Antxoni Fernández, murió el 14 de marzo de 1997 cuando se dirigía a visitar al propio Figueroa en Alcalá-Meco. «Desde Herrira consideramos urgente poner punto final a esta política penitenciaria, ya que vulnera de manera flagrante los derechos humanos y genera consecuencias terribles e irreparables», ha abundado Herrira, que este viernes ofrecerá una rueda de prensa para valorar de manera más exhaustiva lo sucedido.

Etxean preso zegoen Angel Figueroa hil da

2013/03/14 Angel Figueroa hil da Lehenik eta behin, Herrira mugimenduak doluminak eta besarkada handi bat helarazi nahi dizkio Angel Figueroaren senide eta gertukoei. Getxoztarra espetxeratze arinduan zuten preso, epilepsia bezalako gaixotasun larria pairatzen baitzuen, eta hilik aurkitu dute gaur. 41 urte zituen soilik. Osasungintzako hainbat aditu eta profesionalen arabera, espetxeak gaixotasun iturri dira berez. Eta zoritxarrez, Euskal Herrian honek eragindako ondorio latz gehiegi ezagutu ditugu dagoeneko. Gaixotasun larriak dituzten presoak aske egon behar dute, euren gaitzak inolako trabarik gabe era duin eta egoki batetan tratatuak izan daitezen. Eskubide urraketa honek etengabeko albiste txarrak sortzen ditu. Aste honetan bertan, Ibon Fernandez de Iradik esklerosi anikoitza eta Ventura Tomek prostatako minbizia pairatzen dutela jakin baitugu. Angel Figueroaren kasuak era ezin gordinagoan islatzen du espetxe politika anker honen salbuespeneko neurrien ondorio larriak. Izan ere, bere gaixotasunaz gain, gogoratu beharra dago 1997ko martxoaren 14an bere amama zen Antxoni Fernandez Alcala-Mecoko espetxera bidean izandako istripu batetan hil zela baita. Herriraren aburuz premiazkoa da indarrean dagoen espetxe politika krudel honi lehenbailen atzean uztea. Izan ere, giza eskubideak era nabarmenean urratu eta ondorio latz eta atzeraezinak eragiten ditu. Euskal jendarteak, bere osotasunean, gehiegi sufritu du eta garaia da giza eskubideen urraketa eta espetxe politikak eragindako mina eta sofrikarioarekin amaitzeko. Euskal jendarteak ez du gatazka politikoaren ondoriozko hildako gehiagorik nahi, soluzioak eskatzen ditu eta bakea eraiki ahal izatea desiratzen du. Berau, erronka kolektiboa da eta bide horretan ezinbestekoa izango da euskal preso politikoei aplikatzen zaizkien salbuespeneko neurri eta espetxe politikarekin amaitzea. Eskerrik asko Herrira

Patxi, Inés... etxean nahi ditugu!!!

BIZI OSORAKO ZIGORRIK EZ!!!!

Gómez Bermúdez, Calparsoro, Izko y Garay participan en una jornada sobre la ‘doctrina Parot’

Gómez Bermúdez, Calparsoro, Izko y Garay participan en una jornada sobre la ‘doctrina Parot’

Doktrina Parot ez!

Gaixo larrien egoera eta espetxeetako bizi baldintzak salatu ditu Etxeratek

2013-03-12 Beste behin, euskal preso politikoek jasan behar izaten dituzten baldintza gogorrak eta honen ondorioak salatzera atera behar izan dugu Etxeratetik. Atzo Jaiki Hadi medikuen elkarteak bi preso gaixoren berri eman zuen, Ibon Fernandez Iradi eta Ventura Tomé, hain zuzen ere. Lehenaren kasuan, esklerosi anizkoitza diagnostikatu diote, hau da, gaixotasun sendaezin bat du. Eta Toméren kasuan, Prostatako adenomakartzinoma aurkitu diote; "gradu ertaineko" gisa etiketatua. Ventura Tomé tafallarra, Murcia Ieko espetxean dago, gaitz honen inguruko frogak egiten dizkioten bitartean. Minbizi guztiek bezalaxe, jarraipen estua behar du bai bere egungo egoerari buruzko garapenari dagokionez eta baita gaitzaren balizko okertzea zaintzeko. Oraindik informeak falta zaizkie bere medikuei, baina, kezka sortu die bere gaixotasunak mediku eta senideei. Ibon Fernandez Iradi lasartearra, Lannemezan espetxean dago eta gaixotasun sendaezin bat duela jakinarazi berri diote. Gaixotasun larri, sendaezin eta hondamen fisiko zein psikologiko larria sortzen duen gaitza da honakoa. Pazientearen autonomia modu garrantzitsuan mugatzen du, bai gaitzaren areagotze progresiboarengatik eta baita bere tratamenduak eskatzen duen jarraipen estuagatik. Eritasun honek berehalako tratamendua eskatzen du. Gaitzaren larritasuna ikusita, gaixotasun larri eta sendaezinak dituzten presoen zerrendara gehitu dute medikuek, eta ondorioz 14 dira zerrenda horretan dauden presoak. 14 dira ondorioz aske behar luketenak. Baliteke, Tomé ere zerrenda honetan egotera pasatzea, baina oraindik ebakuntza eta frogak egin behar dizkiote, eta oraindik behintzat ez dute zerrendan sartu. Presoak espetxean bizitzera behartuak egoteaz gain gaitzen bat pairatzen dutenek, era berezi batez bizitzen dituzten traba eta muga ezberdinak ditu espetxeak. Gaixotasunak dituzten presoen kasuan, eta beraz, Tomé eta Fernandez Iradiren kasuan, espetxeak eragin zuzena du euren gaixotasunean, eta baita bertan jaso dezaketen asistentzia medikuan ere. Bi kasuetan gaixotasun larrien aurrean aurkitzen gara, eta beharrezkoa da aipatu bezala asistentzia egokia jasotzea. Espetxeetako egiturak eta bertako bizi baldintzek, ordea, ez dute hau ziurtatzen, eta beraz, ez dira gisa honetako gaixotasunei aurre egiteko leku egokienak. Guk, euren senide eta lagunek, gertutik bizi ditugu gaixotasun hauek eta gure gertukoengan dituzten ondorioak. Eta horregatik, argi dugu gaixotasun larri eta sendaezinak dituzten presoek aske behar dutela izan, beraiek asistentzia egoki bat izateko. Eta guk eurak merezi duten bezala zaintzeko. Espetxeko bizi-baldintza gogorrei buruz ari garenean, ez gara duen egituraz soilik ari. Gure senide eta lagun diren euskal preso politikoek espetxeetan mehatxuak, jipoiak, jarrera bortitzak, etab. ere jasan behar izaten dituzte. Eta eraso guzti hauek jasan behar izan ditu Xabier Aranburu presoak egun hauetan, Muret Seysses espetxean. Martxoaren 4an Aranburuk eztabaida bat izan zuen funtzionario batekin, eta funtzionarioak mehatxu egin ziola esan zuen, baina, ez zen horrelakorik gertatu. Hori dela eta 7 egunetarako mitardera edo zigor ziegara eraman zuten. Bertan biluztu egin behar zela esan zioten. Aranburu ukatu egin zen eta indarrez biluztu zuten. 3 muturreko ere eman zizkioten. Aranburu jo bazuten ere, funtzionario batek esan zuen ondarrutarra izan zela bera heldu, bultzatu eta lurrera bota zuena, jotzen ere saiatu zela baina huts egin zuela. Horren ondorioz, 23 egun mitard jaso ditu. Mitardera biluzik sartu zuten. 3 orduz horrela izan zuten, eta ondoren manta txiki bat eman zioten. Horrela egon zen igandera arte: manta txiki batekin tapatzen, dutxatu gabe,komuneko paperik gabe, komuna ataskatuta, hartzen duen medikaziorik gabe... Mitardera sartu zutenean gose eta egarri greba hasi zuen. 5 egunen ondoren, edaten hasi zen. Medikuak ordura arte ez zuen horren berri, nahiz eta Aranburuk komisioaren egunean bertan zuzendariari esan gose eta egarri greba hasiko zuela. Martxoaren 9an bisita izan zuen. Arropa jartzen utzi zioten bisitarako, eta funtzionario kaskodunek eraman zuten, atzean esposatuta. Bisita amaitzean berriro arropa kendu zioten. Martxoaren 10ean arropa, boligrafo bat eta liburuak eman zizkioten. Komuneko paper zati bat ekarri zioten eta astelehenean gehiago ekarriko ziotela esan. Baldintzak aldatzen ari zirela ikusita Xabierrek gose greba utzi zuen. Atzo, Aranburu abokatuarekin egon zen eta medikuaren bisita ere izan zuen. Abokatuaren aurrean, bere gauzak ekarriko zizkiotela esan zioten. Julen Mujika ere hobeto zirela ikusita gose greba utzi zuen. Xabier Aranburuk egun hauetan jasan behar izan duena oso gogorra izan da. Baldintza penagarrietan eduki dute zigor ziegan, benetan tratu txarra eman diote. Oinarri-oinarrizko eskubideak guztiz urraturik. Jarrera hauek oso larriak, erabat onartezinak eta guztiz deitoragarriak dira. Gure senide eta lagunak pertsonak dira, eta eskubideak dituzte. Baina, Muret Seysses espetxeak Xabi Aranbururekin izandako jarrerak, oinarrizkoenak diren eskubideak urratu ditu, Aranburu muturreko egoera batean jarriz. Egoera jasangaitza zen Aranbururentzat, baina, zorionez senide, lagun eta abokatuen lanari esker baldintza batzuk behintzat hobetzea lortu dute. Hala ere, egoera honek erakutsi du gure senide eta lagunen eskubideak nola izaten diren guztiz zapalduak, eta hau onartezina da. Horregatik, beste behin ere gure eta gure senide eta lagunen eskubideak errespetatzen hasteko garaia dela argi dugu. Honela, gaixotasun larri eta sendaezinak dituztenak eta bizi osorako espetxe zigorra aplikatua dutenak askatu, sakabanaketarekin amaitu eta guztion eskubideak errespetatuak izan behar dute!